Kanchipuram, India

06 De reis naar India 2016

19 juni 2016 - Kanchipuram, India

Je moet er wat voor over hebben om zo ver weg te gaan. Eerst namen we om 6 uur ’s ochtends de trein naar Schiphol. Stella en Jan vergezelde ons om ons met 7 koffers en 2 handbagages te helpen. We kregen het voor elkaar om de geeiste 120 kilo in de koffers te krijgen. Dit door veel materiaal en kado's voor de kinderen in de Kattaikkuttu school. In Schiphol werden we uitgezwaaid door mijn zus en kinderen het duurde wel heel lang om de koffers in te checken. 

Net voor 10 uur gingen we door de douane. om ons vliegtuig naar Mumbai te halen van 11:30. Dit eerste vliegtuig was geweldig. We hadden alle vier een klein schermpje voor ons en je kon zelf kiezen wat je kijkt. We hebben allemaal 3 verschillende films gekeken waarvan de leukste “ Man of Steel” was. SF film over superman. Er stonden ook spelletjes op. We kregen Indiaas eten, heel erg lekker, zelfs Luit at het op, Muze alleen een broodje. Het vliegtuig had een vertraging van bijna 2 uur dus we deden er 11 uur over om in Mumbai te komen. Om 1 uur ’s nacht stapten we uit het vliegtuig en dachten dat er een warme föhn op ons gericht was!! Het hielp dat we een Indiaas stel met twee kinderen net zo oud als Luit en Muze spraken die net uit de USA kwamen.

In Mumbai hebben ze bedacht dat het handig is zelf onze 7 koffers weer uit en in de checken. Hier en door de vertraging misten we ons vliegtuigaansluiting en namen de volgende vlucht naar Chennai pas om 7:30 uur. We hadden veel te doen met de douane enzo dus uiteindelijk hebben we maar 3 uur in hele oncomfortabele stoelen gezeten op dat vliegveld. Toen we in tweede vliegtuig zaten vielen Luit en Muze allebei meteen in slaap en werden wakker toen we 2 uur later aankwamen in Chennai.

Toen we uit het vliegveld naar buiten stapten stonden er wel 100 Indiase mannetjes klaar met allemaal het zelfde witte bordje. Ik ben langsgelopen om ze allemaal te lezen en vond onze namen. Jeetje wat waren we nu warm en moe. We sleepten alle koffers achter het kleine mannetje aan naar het juiste aftands busje. Om 10 uur ’s ochtends is het heel druk in Chennai/Madras en we reden op de weg met de ramen en deuren wijd open, samen met allemaal brommers, auto’s, koeien, geiten. heel dicht op elkaar. Luit en Muze knikkebolde en Erlend en ik keken onze ogen uit. Langs de weg staan alle gebouwen kris kras door elkaar heen. Deze zijn allemaal anders: gekleurde huizen, flats, tempels, krotten.

We stopten in een koffietentje want onze chauffeurs gingen ontbijten: dit was onherkenbaar eten wat ze met de handen opaten. Zo worden we steeds beter ingewijd in het Indiase leven, wat echt heel anders is volgens Luit. Het was nog een hele lange steeds hobbeligere tocht naar de Kattaikkuttu Sangam, ook vielen we steeds in slaap om weer wakker getoeterd te worden. Om 12 uur waren we eindelijk op het terrein van de school. We hoorden de kinderen in de verte al zingen. Onze kamer was heel groot en leeg met een betonnen vloer. He, he, we zijn er.

Foto’s

6 Reacties

  1. Joy lovisa:
    19 juni 2016
    Heel erg leuk om al die foto's van jullie reis te zien.
  2. Mariëlle:
    19 juni 2016
    Hey Margot, Erlend, Luit en Muze,

    Inmiddels al gewend aan de warme föhn/t warme weer?
    Hoe is het met jullie? Wat een lange reis, en wat een indrukken:-)
    Ik ben erg benieuwd hoe het met jullie gaat en hoe het op de theaterschool is.

    Hier in Nederland ok, hier is het net een douche, regen, regen, maar vrijdagavond was het droog en was ik met Ilse op een haringparty in Wdijk, hihi. Lekker haring happen met uitjes. Heel wat anders dan bij jullie, bevalt het eten daar?

    Ik ben weer erg benieuwd naar jullie verhaal...

    Lieve groetjes van mij,
    Mariël
  3. Miranda Buijsrogge:
    19 juni 2016
    Lieve fam.
    Wat een reis. het ziet er heel bijzonder uit. Wij hopen dat jullie je stekje daar snel inwijden en genieten van jullie droom.
    Joep vraagt aan luit en muze of jullie ook al olifanten hebben gezien?
    Groet fam Buijsrogge
  4. Jane:
    19 juni 2016
    Wat een mooi ruim huis en een mooi omgeving. En wat een avontuur. Als jullie meer gewend zijn dan kunnen jullie beter tegen de warme fohn. Je tempo wordt vanzelf minder nederlands.leuk om jullie verhalen te lezen.Jane
  5. Koen:
    20 juni 2016
    Zo, deel 1 van het avontuur is achter de rug - de reis. Succes en plezier met alle volgende belevenissen. Ik kijk uit naar meer verslagen en foto's. Groet uit Mozambique.
  6. Stella Horowitz:
    20 juni 2016
    wat een leuke foto's en leuk verhaal! Stella en Jan